Hermann Diesener (Wrocław 9 XII 1900 – 13 IX 1978 Bamberg), rzeźbiarz, metaloplastyk, cyzeler i złotnik. Uczył się zawodu u Tillmanna Schmitza i otrzymał tytuł mistrzowski w zakresie srebrnictwa w 1927 r. Od 1931 r. pracował we własnym warsztacie złotniczym, cyzelerskim i metaloplastycznym. Kształcił się także na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1920–1927 uczęszczał na zajęcia do Roberta Bednorza, Theodora von Gosena, Ottona Muellera i Johannesa Molzahna Od 1936 r. pracował w Miejskiej Szkole Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego we Wrocławiu, gdzie rok później objął kierownictwo Klasy Obróbki Metali Szlachetnych. W 1942 r. wcielony został do Wehrmachtu, brał udział w działaniach wojennych na terenie Rosji, koniec wojny zastał go w niewoli amerykańskiej. W 1946 r. osiadł na stałe w Bambergu, gdzie do końca życia był czynny zawodowo jako złotnik i metaloplastyk wykonujący wyroby sakralne i świeckie, przez wiele lat także pracował jako nauczyciel metaloplastyki na tamtejszym Uniwersytecie Ludowym (Volkshochschule). Wykonywał także drobne, galanteryjne wyroby złotnicze oraz jubilerskie i projektował monety. We Wrocławiu zasłynął jako autor metalowej figury Chrystusa na krzyżu (z 1934 r.) wykonanej do kaplicy na cmentarzu przy ul. Lotniczej na Kozanowie czy też trybowanej w miedzi Maski Beethovena z 1938 r. Najbardziej znaną powojenną realizacją Diesenera są metalowe figury z lat 60. XX w. prezentujące historię miasta Essen, które umieszczone zostały w dzwonnicy znajdującej się na fasadzie siedziby firmy „Deiter” przy Kettwiger Straße 22.